เรียนรู้เพื่อเปลี่ยนชีวิต · บทที่ 1 อ่านฟรี · ฉบับเต็มเล่มละ 10 บาท / 10 เครดิต
สิทธิ์อ่านออนไลน์บนเว็บไซต์ ไม่มีไฟล์ดาวน์โหลด
เลือกเล่มอื่นในชุด

ฉันโง่จริงหรือแค่ยังเรียนไม่เป็น?

เรียนรู้เพื่อเปลี่ยนชีวิต • เล่ม 1

สำนักพิมพ์ประชาชน • สำหรับ eng4all.org

---

สารบัญ
1 • อีกคำเดียว · อ่านฟรี
2 • ในกล่องสีฟ้า
3 • ด้านที่ไม่มีคำตอบ
4 • ห้านาทีของแม่
5 • เรื่องที่ยังไม่กล้าถาม
6 • หกเต็มสิบ
7 • ของที่แม่เก็บไว้
8 • โต๊ะตัวเดิม

1 • อีกคำเดียว

คำว่า wrench อยู่ข้างคราบน้ำแกง

นนท์เลื่อนสมุดหนีรอยเปียก ลากนิ้วใต้ตัวอักษรทั้งหก แล้วท่องคำแปลเบา ๆ เสียงช้อนกระทบหม้อจากหลังร้านดังกลบเสียงเขาไปครึ่งหนึ่ง

ประแจ

เขารู้ว่าประแจคืออะไร รู้ด้วยว่าตัวปากเลื่อนเก็บอยู่ในกล่องสีฟ้าใต้ชั้นเครื่องปรุง ถ้าลูกค้าประจำที่ชอบยืมของมาถาม เขาหยิบให้ถูกทุกครั้ง แต่พอเห็นคำภาษาอังกฤษบนกระดาษ บางวันมันก็คล้ายชื่อคนแปลกหน้าที่เดินผ่านกันในตลาด จำได้ว่าเคยพบ แต่เรียกไม่ออก

“นนท์ ยกถังให้แม่ก่อน”

“อีกคำเดียวครับ”

เขาพูดประโยคนี้เป็นครั้งที่สามของคืน

น้ำฝนจากชายคาหยดลงบนลังเปล่า หลอดไฟหน้าร้านสว่างอยู่ดวงเดียว อีกดวงขาดมาตั้งแต่วันพุธ แม่บอกว่าจะซื้อใหม่ตอนออกไปตลาดใหญ่ แต่ทุกครั้งที่กลับมาก็มีของที่จำเป็นกว่าอยู่เต็มตะกร้า

นนท์อ่านคำเดิมอีกครั้ง ปิดมันด้วยฝ่ามือ แล้วแอบเปิดตรงตัวแรก

“ดับเบิลยู…”

“นนท์”

คราวนี้เขาลุก

ถังน้ำล้างจานหนักกว่าที่คิด เขาหิ้วมันออกไปเทตรงจุดระบายน้ำท้ายตลาด กลับมาพบว่าแม่เช็ดโต๊ะให้แล้ว สมุดของเขาวางอยู่บนกล่องช้อน มีใบสมัครฝึกงานคั่นไว้ตรงหน้าที่อ่านค้าง

“แม่ไม่ได้ทำเปียกนะ” แม่บอก

“ครับ”

“อู่นี่อยู่ถัดจากป้ายรถเมล์ใช่ไหม”

“ครับ อู่ช่างเอก”

“ใกล้ดี ไม่ต้องต่อรถ”

แม่พูดพลางรวบเหรียญบนโต๊ะ แยกเหรียญสิบออกจากเหรียญห้า พรุ่งนี้ต้องเตรียมเงินทอนก่อนตลาดเปิด นนท์มองมือแม่ หลังนิ้วมีรอยมีดเล็ก ๆ ที่ปิดด้วยพลาสเตอร์เปลี่ยนสีแล้ว

“แต่ถ้าจะไป ต้องคุยกันเรื่องคนช่วยร้านด้วยนะ”

เขารับคำเบา ๆ แล้วเก็บใบสมัครลงกระเป๋า ช่องชื่อยังว่างอยู่

คืนนั้นนนท์นั่งอ่านต่อจนแม่ปิดประตูเหล็ก เขาท่องคำศัพท์ครบสิบคำ สองรอบ สามรอบ จนทุกคำดูคุ้นตา เขาจึงยอมเก็บสมุด

ก่อนนอน เขานึกภาพตัวเองสวมเสื้อช่างที่มีชื่อปักเหนือกระเป๋าอก ลองคิดว่าถ้าเลือกได้จะปักชื่อจริงหรือชื่อเล่นดี

แล้วเขาก็นึกถึงคำว่า wrench

นอนมองพัดลมอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนลุกไปเปิดกระเป๋าอีกครั้ง

---

สามเต็มสิบ

ตัวเลขสีแดงอยู่มุมบนของแบบฝึก นนท์ใช้นิ้วโป้งปิดมัน พอครูคืนกระดาษครบทั้งห้อง เขาจึงพับครึ่ง พับอีกครึ่ง จนเหลือขนาดพอจะเก็บในกระเป๋าเสื้อ

“เมื่อคืนอ่านดึกไม่ใช่เหรอ” เพื่อนข้างหลังถาม

เขาพยักหน้า

“สงสัยหัวเราได้แค่นี้”

เพื่อนหัวเราะนิดหนึ่งอย่างไม่รู้จะตอบอะไร แล้วหันไปคุยเรื่องอื่น ประโยคของนนท์จึงค้างอยู่กับเขาคนเดียว

มะปรางเลื่อนเก้าอี้มานั่งข้าง ๆ หลังเลิกเรียน เธอวางขวดน้ำลงบนโต๊ะ แต่ไม่ได้ขอดูกระดาษ

“ส่งใบสมัครอู่หรือยัง”

“ยัง”

“ช่างเอกให้ไปลองวันศุกร์หน้านี่”

“อืม”

เธอรอ นนท์แกะขุยกระดาษตรงขอบโต๊ะออกชิ้นหนึ่ง

“ส่งไปให้เขารู้ว่าเราไม่เก่งทำไม”

“นายยังไม่ได้ลองเลย”

“สามเต็มสิบก็ลองแล้วไหม”

มะปรางหยิบสมุดของตัวเองออกมา ข้างในมีตารางหลายสี บางช่องเขียนเวลาละเอียดจนถึงนาที เธอพลิกหาหน้าที่ต้องการด้วยความตั้งใจดีซึ่งนนท์มองเห็น และเพราะมองเห็น เขาจึงยิ่งรู้สึกผิดที่หงุดหงิด

“ลองดูคลิปเหมือนเราไหม วันละชั่วโมงก็—”

“ชั่วโมงไหน”

เขาพูดเร็วไป ทั้งคู่เงียบ

โทรศัพท์ในกระเป๋าสั่น แม่ส่งข้อความมาถามว่าจะแวะซื้อถุงแกงให้ได้ไหม นนท์เปิดอ่าน หน้าจอมีรอยร้าวพาดผ่านคำว่า “ครึ่งกิโล”

มะปรางปิดสมุด

“เราไม่ได้ถามก่อน” เธอพูด “ขอโทษนะ”

นนท์พยักหน้า เขาอยากบอกว่าไม่เป็นไร แต่คำพูดออกมาไม่ทัน มะปรางลุกไปแล้ว เหลือขวดน้ำที่เธอลืมไว้บนโต๊ะ

เขาหยิบมันตามไปคืน

ให้โอกาสตัวเองได้ลองเปลี่ยน

อ่านเรื่องต่อจนจบ · 10 บาท / 10 เครดิต
พร้อมกิจกรรมทดลองและแหล่งอ้างอิง หากเลือกอ่านต่อ ลองให้สิบบาทครั้งนี้เป็นจุดเริ่มของการให้เวลาและความตั้งใจแก่ตัวเอง เลือกหนึ่งเรื่องไปลอง แล้วกลับมาดูผลในอีกเจ็ดวัน

กลับไปเลือกหนังสือในชุดเรียนรู้เพื่อเปลี่ยนชีวิต